Terminy podstawowe
ELEWACJA – to zewnętrzna część budynku wraz ze wszystkimi elementami które się na niej znajdują.
Elewacja na której znajduje się główne wejście do budynku nazywana jest elewacją frontową, lub fasadą.
W projekcie architektonicznym znajdują się rzuty elewacji.
Są niezbędne do przedstawienia wielkości i położenia otworów i detali.
HOL – Pełni funkcję komunikacyjną pomiędzy pomieszczeniami w budynku.
KALENICA – to linia przecięcia połaci, czyli najwyżej położona pozioma krawędź dachu.
LUKARNA – To pionowe okno wychodzące z dachu, doświetlające poddasze.
Stanowi konstrukcję powiązaną z więźba dachową, okrytą własnym daszkiem.
KUBATURA – Mierzona w m3. To powierzchnia pomieszczenia liczona po wewnętrznym obrysie, pomnożona przez wysokość pomieszczenia liczoną od podłogi do spodu stropu, czy stropodachu.
Metoda obliczeniowa jest analogiczna dla każdego pomieszczenia w budynku.
Kubatura budynku to suma kubatur pomieszczeń, które się w nim znajdują.
PODCIEŃ – To otwarta przestrzeń w przyziemiu budynku, ograniczona słupami o znaczeniu konstrukcyjnym, biegnącymi wzdłuż elewacji.
Spotyka się też podcienie zajmujące samo naroże.
W dawnych czasach podcień był poszerzeniem chodnika.
POWIERZCHNIA NETTO – To powierzchnia liczona po wewnętrznym obrysie, na poziomie podłogi, wszystkich rodzajów pomieszczeń znajdujących się w budynku (w m2).
Pomiaru dokonuje się z uwzględnieniem całkowitego wykończenia ścian.
To tak jakby wyłożyć wykładzinę w każdym pomieszczeniu.
POWIERZCHNIA CAŁKOWITA – To suma powierzchni wszystkich kondygnacji, liczona po obrysie zewnętrznym (m2).
Należy uwzględnić powierzchnie mierzone po zewnętrznym obrysie elementów wykraczających poza kubaturę budynku, takich jak: balkony, tarasy, loggie, podcienie, garaże, schody zewnętrzne, itp.
POWIERZCHNIA ZABUDOWY – Wylicza się ją z rzutu poziomego budynku po zewnętrznym obrysie. Pomiaru dokonuje się wg obrysu kondygnacji przyziemnej lub nadziemnej.
Według nadziemnej, wtedy gdy jej obrys wykracza poza obrys kondygnacji przyziemnej.
POWIERZCHNIA UŻYTKOWA – Może być pojmowana w dwojaki sposób (netto i brutto).
Zgodnie z prawem, jest liczona na dwa różne sposoby i oba są poprawne.
ŚWIETLIK – Przeszklona konstrukcja umieszczona bezpośrednio w połaci dachowej, pełni funkcję doświetlenia pomieszczeń.
WIATROŁAP – Inaczej przedsionek, czyli pomieszczenie pomiędzy wejściem a wnętrzem budynku.
WYKUSZ – to forma stosowana w budownictwie pochodząca z Bliskiego Wschodu.
To element budynku, który poszerza wnętrze, wystający z elewacji.
Wykusz jest „przyklejony” do i elewacji za pomocą wsporników.
WYSOKOŚĆ BUDYNKU – To wymiar pionowy liczony od poziomu terenu do najwyższego punktu dachu.
Zazwyczaj do kalenicy.